Κάποτε αναρωτιόμουν...

21 Φεβ, 2018

Κάποτε αναρωτιόμουν...

Πως γίνεται αυτοί που έχουν την γνώση να μην μιλάνε ;
Να μην κάνουν το πάν για να ξυπνήσουν τους ανθρώπους γύρω τους ;
Να μην ανοίγουν ατελείωτες συζητήσεις για να προσπαθούν να τους κάνουν να δουν ;
Αφού αυτοί γνωρίζουν, δεν θα έπρεπε να το κάνουν; Δεν είναι χρέος τους ;

Μου πήρε αρκετό καιρό να καταλάβω έστω και λίγο, και σίγουρα δεν το έχω συνειδητοποιήσει πλήρως.
Το γιατί αυτοί που γνωρίζουν μιλούν λίγο και δεν αναλώνονται σε συζητήσεις επί ματαίω για να..."ξυπνήσουν" κάποιον.
Γιατί δεν μπορούν να ξυπνήσουν κανέναν, αφού δεν είναι ούτε οι ίδιοι ξύπνιοι.
Αλλά...έστω ότι κάποιος ξυπνά και κάτι καταλαβαίνει, πώς θα επιβάλει την αφύπνιση σε κάποιον άλλο ;
Είπε ο Χριστός κανείς δεν έχει εξουσία επάνω μας. Εξουσία έχει επάνω μας εκείνος στον οποίο εμείς την δίνουμε.
Αν κάποιος δίνει εξουσία στην άγνοια του και δεν θέλει να μάθει, δεν θέλει να ακούσει, τέλειωσε,
δεν έχουμε εξουσία να του μιλήσουμε εκείνη την στιγμή. Κλειδώνει τον κόσμο του και επιλέγει να μην ακούσει / δει κάτι. Είναι η επιλογή του,
δεν τον κάνει επ' ουδενί λόγω κατώτερο από κάποιον που έχει γνώση, έχει το δικό του δρόμο να διαβεί, τον δικό του προσωπικό δρόμο.
Εκείνος χρειάζεται να ανοίξει τον κόσμο του, το είναι του, και να θελήσει να δώσει εξουσία στο φως για να τον βγάλει από
το σκοτάδι της άγνοιας.

Τώρα ίσως καταλαβαίνω κάπως καλύτερα, γιατί αυτοί που γνωρίζουν μένουν στην ιερή Σιωπή.
Μιλούν στον Δημιουργό και Αρχηγό τους, τον Χριστό, και δουλεύουν συνεχώς εσωτερικά με τον εαυτό τους.
Εκεί δίνουν τις μεγαλύτερες μάχες, εκεί που δεν το μαθαίνει ποτέ κανείς.
Μοιράζονται την γνώση μόνο με λίγους, αν ποτέ το νιώσουν να το κάνουν, μόνο εκεί που πιάνει τόπο ο λόγος τους.
Κι αυτοί όμως, συνάντησαν την αδιαφορία και την απογοήτευση στο πρόσωπο κάποιου που με χαρά πήγαν να του μεταφέρουν ένα μικρό κομματάκι γνώσης, περιμένοντας να δουν την ίδια χαρά, κι όμως αντίκρισαν το αντίθετο. Αυτό τους έδωσε ένα μεγάλο μάθημα.
Το θέμα της γνώσης είναι απόλυτα προσωπικό, γιαυτό ας μην σκεφτόμαστε ότι μπορούμε αυτά που εμείς δεχόμαστε,
αυτά που εμείς σκεφτόμαστε να τα επιβάλουμε σε κάποιον άλλο, όπως ακριβώς και ο όποιος άλλος δεν μπορεί να μας επιβάλλει
τίποτα, χωρίς την θέληση και την συγκατάθεσή μας.

Εξουσία δεν έχει κανείς πάνω μας. Το θέμα είναι, σε ποιόν επιλέγει να δίνει εξουσία ο κάθε αθάνατος άνθρωπος,
που μέσα σε μια σαν ονειρική κατάσταση, αντιλαμβάνεται τον κόσμο αυτό με σκοπό να γίνει ικανός, ώστε να ζήσει ξανά
στο ανέσπερο φως της πατρίδας του, που τον περιμένει να γυρίσει ;

Ι.Χ.Ν

- D.F

loading...
loading...