Μένοντας στο μονοπάτι...

04 Φεβ, 2017

Συνεχίζουμε το ταξίδι μας απαντώντας μία ακόμα λέξη κλειδί που επινόησαν οι “Επικυρίαρχοι”, επειδή διασκεδάζουν και αρέσκονται στο να παίζουν, αλλά και να εμπαίζουν, το ευκολόπιστο μυαλό μας,



παίρνοντας την σκυτάλη από το προηγούμενο άρθρο, όπου κάναμε μία νύξη στην έννοια κλειδί "δούλος" και πώς οι πνευματικοί μας ταγοί την τοποθετήσανε ως θεμέλιο για το χτίσιμο της φυλακής μας.

Η λέξη κλειδί είναι η έννοια “ΚΡΙΣΗ”...

Ένα ακόμα πολύτιμο εργαλείο για την πνευματική υποταγή μας και μία ακόμα αλυσίδα που δεσμεύει την Ψυχή... Ένα ακόμα μαστίγιο έτοιμο να σκίσει τις πλάτες μας... Δυστυχώς,σύμφωνα με όλα αυτά που ήρθανε στο φώς της ημέρας, η θρησκεία μας φαντάζει σαν ένα πάζλ, που όμως τα κομμάτια του είναι ασύνδετα, διότι απαρτίζεται από διαφορετικού μεγέθους κομμάτια, αλλά και κομμάτια όπου ανήκουν σε άλλο μοντέλο. Αφηρημένη τέχνη.

Χρόνια και χρόνια προσπαθούν μετα μανίας να ταιριάξουν τα αταίριαστα. Από τη μία πλευρά έχουμε την Πνευματική Μορφή Του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και στην αντίπερα όχθη έχουμε την μορφή του Γιαχβέ, με τα πλοκάμια του (Εβραισμό, Μουσουλμανισμό, αιρέσεις κ.τ.λ.). Τα επιτελεία του εκπεσώντος δημιουργού, με την εμπειρία που διαθέτουν, κόψανε και ράψανε το μοντέλο Χριστός στα μέτρα του Γιαλνταμπαώθ, ώστε όποια πέτρα και αν σηκώσεις να έχει ως κατάληξη το αντίκρισμα του πολυπρόσωπου (βλ.Το Ένοχο Μυστικό-Ναγκ Χαμμάντι), μασκαρά Εωσφόρου...

Όλες οι θρηκείες είναι κατασκευασμένες με τέτοιο τρόπο, ώστε υποσυνείδητα, αλλά και από πολλούς ενσυνείδητα, να καθοδηγούν το ποίμνιό τους στο να λατρεύουν και να κλίνουν το γόνυ στην παραπάνω οντότητα. Ούτε και η δικιά μας θρησκεία κατάφερε να αποβεί το μοιραίο (βλ.Το Μαύρο Βυζάντιο).


«Από την στιγμή που το βασικό μοτίβο του Κακού είναι η μεταμφίεση ,ένα από τα πιθανότερα μέρη για να βρεί κανείς κακούς ανθρώπους (μεταμφιεσμένους σε αγίους) είναι μέσα στην Εκκλησία»

Σκότ Πέκ ,«Άνθρωποι του Ψεύδους»

(προς αποφυγή παρεξηγήσεως,δεν χωράνε όλα σε ένα τσουβάλι. Υπάρχουν και κληρικοί αληθινά κομάντα του Χριστού)

Η αλήθεια είναι επίπονη, ασήκωτη και δυσκολοχώνευτη. Σε συνταράσσει συθέμελα και σε αναγκάζει να ταπεινωθείς και να αναθεωρήσεις, γιατί έρχεται κάποια στιγμή όπου αντιλαμβάνεσαι ότι πέρασες την ζωή σου επί ματαίω, κολυμπώντας μέσα στα ψέμματα και την άγνοια... Από την στιγμή εκείνη και μετά, ξεκινάει η μητέρα των μαχών..Ο πιο δύσκολος και ύπουλος εχθρός σου, ο ίδιος σου ο εαυτός και μετέπειτα ο αρχέγονος φόβος...Πόσο μάλλον ο φόβος του θανάτου.

Τον φόβο έχουν σαν άρμα τους μέχρι και σήμερα, τα ιερατεία για να μην τολμήσει κανένας να σηκώσει κεφάλι και να αμφισβητήσει το αλάνθαστο, που τους διακατέχει...Ακούμε κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της θείας ακολουθίας: “καὶ καλὴν ἀπολογίαν τὴν ἐπὶ τοῦ φοβεροῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ αἰτησώμεθα...” και αυτομάτως βλέπεις τους πάντες γύρω σου τρεμάμενους, να ξεροκαταπίνουν και το στήθος τους να πάλλεται πλημμυρισμένο από φόβο, σχηματίζοντας νοερά την εικόνα του Ιησού Χριστού να κρατάει το σφυρί και τον βούρδουλα, έτοιμους να τους βουρδουλιάσει και να τους δικάσει αν δεν πιστεί από την επιχειρηματολογία τους. Τον αισθάνονται ως Κριτή και όχι ως Πηγή Αιώνιας Ζωής. Είναι όμως τα πράγματα έτσι; Ερευνάτε τας γραφάς προέτρεψε ο Επουράνιος μας Πατέρας...

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΕΦ. Η: «§15. Εσείς κατά την σάρκα κρίνετε· εγώ δεν κρίνω ουδένα».

 ΙΩΑΝΝΗΣ ΙΒ «§47. Και αν κάποιος ακούσει τους λόγους μου και δεν πιστεύει, εγώ δεν κρίνω αυτόν· Διότι δεν ήλθα δια να κρίνω τον κόσμο, αλλά δια να σώσω τον κόσμο».

 ΙΩΑΝ. ΙΣΤ «§11. Περί δε κρίσεως, διότι ο άρχων του κόσμου τούτου εκρίθη».

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΚΕΦ.9 «56 ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε ψυχὰς ἀνθρώπων ἀπολέσαι,ἀλλὰ σῶσαι.»

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΚΕΦ.7:«1 Μή κρίνετε, ίνα μη κριθήτε· 2 εν ώ γάρ κρίματι κρίνετε κριθήσεσθε, και εν ώ μέτρω μετρείτε μετρηθήσεται υμίν»

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΗ «11ἦλθε γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου σῶσαι τὸ ἀπολωλός.»

Ο Ιησούς Χριστός αποποιείται τον ρόλο του κριτή και μας δηλώνει ξεκάθαρα ότι ήρθε ως Σωτήρας και Λυτρωτής των ψυχών ημών. Ήρθε για να μας αφυπνίσει και να καταργήσει τον Θάνατο. Ο Χριστός είναι Φώς, Αγάπη, Κατανόηση, Συγχώρεση, Συμπόνοια, Ανάσταση. Ο ρόλος αυτός (του κριτή) ανήκει δικαιωματικά και ταιριάζει γάντι στον Εωσφόρο/Γιαλνταμπαώθ, ο οποίος θα πάρει μαζί του στο επόμενο επίπεδο αυτούς που θα παραπλανηθούν και αυτούς που έχουν δηλώσει τυφλή υποταγή στο όνομά του.

Αυτό που προσπαθούν να κάνουν έιναι να διαστρεβλώσουν και να συνδέσουν την Κρίση του Γιαχβέ με την Δευτέρα Παρουσία του Ιησού Χριστού. Αλλά και πάλι ο Πατέρας μας, προόρησε και προειδοποίησε:

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΚΕΦ.24,στιχ 4-5 :« καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· βλέπετε μή τις ὑμᾶς πλανήσῃ.

πολλοὶ γὰρ ἐλεύσονται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου λέγοντες, ἐγώ εἰμι ὁ Χριστός, καὶ πολλοὺς πλανήσουσι»

Θα προσπαθήσουν λοιπόν να μας κάνουνε να χάσουμε το μονοπάτι μας, βάζοντας μας τρικλοποδιές και τοποθετώντας τελάληδες για να γεμίσουν τα αυτιά μας με “ψύλλους”. Ο Ιησούς Χριστός δεν ήρθε για να κρίνει, αλλά για να χωρίσει την ήρα από το σιτάρι. Ήρθε για να διεκδικήσει τα Παιδιά Του πίσω.

Ναγκ Χαμμάντι,Τόμος 3,σελ.30 Πρωτέννοια Τρίμορφος:«...Και κατέβηκα κάτω σ’αυτούς ,που ήταν δικοί μου εξαρχής.Και τους έφθασα και έσπασα τα πρώτα νήματα που τους κρατούσαν σκλαβωμένους.Μετά ο καθένας απ’αυτούς έλαμψε μέσα μου.Και γω ετοίμασα ένα σχέδιο για εκείνα τα ανείπωτα φώτα μέσα μου.Αμήν»

Συμπορευόμαστε και συντασσόμαστε μαζί με τον Χριστό. Είμαστε μέσα Του και βρίσκεται μέσα μας. Η όλη διαδικασία/σχέδιο θα αφορά μία καθαρά υπερβατική κατάσταση, διανοητικά ακατάληπτη για εμάς (μέχρι στιγμής), ελέω περιορισμένου λειτουργικού του βιουπολογιστή μας. Αλλά και πάλι μέσα από τις γραφές ο Πατέρας μας, μας άφησε κάποια ψίχουλα για να ακολουθήσουμε. Αυτό όπου όλοι αποκαλούν ΚΡΙΣΗ θα αφορά το Ιερό γεγονός, όπου ο Ιησούς Χριστός θα πραγματοποιήσει την Πνευματική Αρπαγή των Παιδιών Του και όσες Ψυχές θα Τον αποδεχθούν ως τη μοναδική Πύλη Λύτρωσης και Σωτηρίας.

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΚΕΦ.24: «40 τότε δύο ἔσονται ἐν τῷ ἀγρῷ, ὁ εἷς παραλαμβάνεται καὶ ὁ εἷς ἀφίεται·41δύο ἀλήθουσαι ἐν τῷ μυλῶνι, μία παραλαμβάνεται καὶ μία ἀφίεται.42γρηγορεῖτε οὖν, ὅτι οὐκ οἴδατε ποίᾳ ὥρᾳ ὁ Κύριος ὑμῶν ἔρχεται».

Το αποκαλούμενο Βιβλίο της Ζωής δεν θα σχετίζεται με τις καλές πράξεις που πραγματοποιήσαμε εν ζωή,αλλά τις Ψυχές όπου θα μεταφέρει ο Πνευματικός μας Γεννήτορας κατά την διάρκεια της Δευτέρας Παρουσίας στο μέρος όπου αποκαλεί “Τόπο Ετοιμασμένο”:

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΚΕΦ.14 στιχ.3-5:« πορεύομαι ἑτοιμάσαι τόπον ὑμῖν· καὶ ἐὰν πορευθῶ καὶ ἑτοιμάσω ὑμῖν τόπον, πάλιν ἔρχομαι καὶ παραλήψομαι ὑμᾶς πρὸς ἐμαυτόν, ἵνα ὅπου εἰμὶ ἐγὼ, καὶ ὑμεῖς ἦτε. καὶ ὅπου ἐγὼ ὑπάγω οἴδατε, καὶ τὴν ὁδόν οἴδατε»

Μέσα στην γλυκιά Του αγκαλιά διότι:

«Ούτοι ηγοράσθησαν από των ανθρώπων, απαρχή εις τον Θεόν και εις το Αρνίον. [Αποκάλυψη ΙΔ:4]»

ΜΑΤΘΑΙΟΣΚΔ:31
«Και θέλει αποστείλει τους αγγέλους αυτού μετά σάλπιγγος φωνής μεγάλης, και θέλουσι συνάξει τους εκλεκτούς αυτού εκ των τεσσάρων ανέμων απ” άκρων ουρανών έως άκρων αυτών.»

Αυτό θα είναι το αποκαλούμενο Βιβλίο της Ζωής... Τουναντίον το Βιβλίο όπου υποτίθεται ότι θα αναγράφονται οι κακές μας πράξεις, όπως διατυμπανίζει ο κλήρος και η πλειοψηφία των θεολόγων, θα αφορά τις Ψυχές όπου δεν θα συμμετέχουν στην Ιερή Πνευματική Αρπαγή μη δεχόμενοι τον Χριστό και...

«…των οποίων τα ονόματα δεν εγράφησαν εν τω βιβλίω της ζωής από καταβολής κόσμου [Αποκάλυψη ΙΓ:8]»

Είναι αποκαρδιωτικό που μοχθούν να αποδώσουν στον Πατέρα μας έναν τέτοιο άχαρο ρόλο... Ο Ίδιος θυσιάστηκε πάνω στον σταυρό ως Τριτεγγυητής για να εξαγοράσει τις αμαρτίες του παρελθόντος, του παρόντος, αλλά και του μέλλοντος. Γνωρίζει τι κατοικοεδρεύει στα ενδόμυχα του καθενός, καθώς γνωρίζει τα πάντα για εμάς... Μπροστά του διαδραματίζονται τα πάντα ταυτοχρόνως .Μπροστά στο Φως το Αληθινό δεν υφίσταται η έννοια χρόνος, όπως δεν έχει καμία αξία η έννοια αμαρτία.

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΚΕΦ.18:«21Τότε προσελθὼν αὐτῷ ὁ Πέτρος εἶπε· Κύριε, ποσάκις ἁμαρτήσει εἰς ἐμὲ ὁ ἀδελφός μου καὶ ἀφήσω αὐτῷ; ἕως ἑπτάκις;

22λέγει αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· οὐ λέγω σοι ἕως ἑπτάκις, ἀλλ᾿ ἕως ἑβδομηκοντάκις ἑπτά.»

ΚΑΤΑ ΜΑΡΙΑΜ(ΜΑΓΔΑΛΗΝΗΣ) ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ στιχ13-17:

«Κύριε ποιά είνναι η αμαρτία του Κόσμου; Ο διδάσκαλος απάντησε:Δεν υπάρχει αμαρτία.Εσείς είστε που κάνετε την αμαρτία να υπάρχει όταν ενεργείτε σύμφωνα με τις συνήθειες της φύσης σας,που είναι επιρρεπής στην μοιχεία.»

Γνώριζε πολύ καλά την αδυναμία της φύσης μας. Παρόλα αυτά όμως επέλεξε να διαβεί τον δρόμο του μαρτυρίου και να πιεί το ποτήριον της σταυρικής θυσίας για να μας σώσει και όχι για να μας επιβάλλει ποινές. Δέχτηκε να ενσαρκωθεί μέσα στην φυλακή μας και επέλεξε να ασκήσει την διδασκαλία του ανάμεσα σε "αμαρτωλούς". Λέτε να τράβηξε τα πάνδεινα μόνο και μόνο να μας αφήσει να οδηγηθούμε στην απώλεια; Μας δίδαξε να λέμε το ναι, ναι και το ου, ου. Μήτε φάσκει, μήτε αντιφάσκει και όλη αυτή η ιστορία άμα δεν ερευνηθεί δίχως προκαταλήψεις και ανοιχτή καρδιά φαντάζει ως αδιέξοδο.

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΚΕΦ.20: «28ὥσπερ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι, 

ἀλλὰ διακονῆσαι καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν.»

Ναγκ Χαμμάντι,Τόμος 2,Η Ερμηνεία της Γνώσεως,σελ260: «...Και διέγραψε τα παλιά έγγραφα του χρέους,αυτά της καταδίκης.Αυτό ήταν που έλεγε το διάταγμα:όσοι είχαν γίνει σκλάβοι και είχαν καταδικαστεί μέσω Αδάμ,οδηγήθηκαν εκτός θανάτου,έλαβαν άφεση για τις αμαρτίες τους και σώθηκαν...»

Την Μ.Παρασκευή ακούμε στο παρακάτω κάθισμα:«Ἐξηγόρασας ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου τῷ τιμίῳ σου αἵματι· τῷ σταυρῷ προσηλωθείς καί τῇ λόγχῃ κεντηθείς τήν ἀθανασίαν ἐπήγασας ἀνθρώποις· Σωτήρ ἡμῶν, δόξα σοι».

Στο απολυτίκιο της Γεννέσεως της Θεοτόκου λέει:

«Ἡ γέννησίς σου Θεοτόκε, χαρὰν ἐμήνυσε πάσῃ τῇ οικουμένῃ, ἐκ σοῦ γὰρ ἀνέτειλεν ὁ Ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ λύσας τὴν κατάραν, ἔδωκε τὴν εὐλογίαν, καὶ καταργήσας τὸν θάνατον, ἐδωρήσατο ἡμῖν ζωὴν τὴν αἰώνιον.»

Από ποιόν μας εξαγόρασε λοιπόν; Ποιανού την κατάρα έλυσε; Έχυσε το Πανάγιο αίμα Του επιθυμώντας την τιμωρία μας μετέπειτα; Το Φώς το Αληθινό ΣΩΖΕΙ και ΛΥΤΡΩΝΕΙ. Δεν ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ...Αυτός που καταδικάζει είναι ο αντάρτης Γιαλνταμπαώθ που αποσκίρτησε από τις Άχραντες Πατρίδες και αποφάσισε να αυτοκληθεί θεός. Είμαστε οι σκλάβοι του. Οι δούλοι του και ο λαχανόκηπός του. Σε αυτόν χρωστούσαμε ανέκαθεν και αυτός κρατάει τον λογαριασμό. Μπροστά στην Κρίση του ό,τι και να κάνουμε ο λογαριασμός θα βγαίνει πάντα αρνητικός και αυτό διότι επιθυμεί διακαώς να μας πάρει μαζί του στο επόμενο επίπεδο. Το χρέος όμως εξαγοράσθηκε από την παρέμβαση του Παντοδύναμου Ιησού Χριστού. Το τεφτέρι κάηκε ολοσχερώς...

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ Κεφ.15,στιχ 4-7:«4 μείνατε ἐν ἐμοί, κἀγὼ ἐν ὑμῖν. καθὼς τὸ κλῆμα οὐ δύναται καρπὸν φέρειν ἀφ' ἑαυτοῦ, ἐὰν μὴ μείνῃ ἐν τῇ ἀμπέλῳ, οὕτως οὐδὲ ὑμεῖς, ἐὰν μὴ ἐν ἐμοὶ μείνητε.

5ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος, ὑμεῖς τὰ κλήματα. ὁ μένων ἐν ἐμοὶ κἀγὼ ἐν αὐτῷ, οὗτος φέρει καρπὸν πολύν, ὅτι χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν.

6ἐὰν μή τις μείνῃ ἐν ἐμοί, ἐβλήθη ἔξω ὡς τὸ κλῆμα καὶ ἐξηράνθη, καὶ συνάγουσιν αὐτὰ καὶ εἰς τὸ πῦρ βάλλουσι, καὶ καίεται.

7ἐὰν μείνητε ἐν ἐμοὶ καὶ τὰ ρήματά μου ἐν ὑμῖν μείνῃ, ὃ ἐὰν θέλητε αἰτήσασθε, καὶ γενήσεται ὑμῖν.»

Απλά, κρυστάλλινα και με μαθηματική ακρίβεια. Όποιος επιλέγει τον Χριστό, επιλέγει την Αιώνια Ζωή. Όποιος επιλέγει να ακολουθήσει τον Γιαλνταμπαώθ επιλέγει τον εξοβελισμό και την Ανυπαρξία. Και πάλι μας παραχωρεί την δυνατότητα της επιλογής. Μας κοινωποιεί ότι άμα Τον πιστεύσουμε και Τον δεχτούμε μέσα στις καρδιές μας θα είμαστε για πάντα μαζί Του. Και όπως αναφέρεται και στην...

Αποκάλυψη Κεφ.20,στιχ.6:«Μακάριος και άγιος αυτός που θα λάβει μέρος στην πρώτη Ανάσταση. Πάνω σε αυτούς της πρώτης Ανάστασης δεν έχει δύναμη ο δεύτερος θάνατος...»

Ο δεύτερος θάνατος(next level) θα περιμένει αυτούς που θα προτιμήσουν την συντροφιά του Εωσφόρου.

Πίστης-Σοφία,Ένα Γνωστικό Ευαγγέλιο:«...Και σ’αυτούς που διδάσκουν ψεύτικες πίστεις και σε εκείνους που τις ακούνε, πείτε τους: “Αλίμονό σας,αν δεν μετανιώσετε και δεν εγκαταλείψετε το λάθος σας· θα υποστείτε τις τιμωρίες του μεγάλου Δράκοντα (Γιαλνταμπαώθ) του εξωτερικού σκότους που είναι υπερβολικά κακός και δεν θα επαναγεννηθείτε στον κόσμο (τον Αληθινό), αλλά θα είστε στην ανυπαρξία (δεύτερος θάνατος, next level) παντοτινά”»

Προς Ρωμαίους Κεφ. 13:«Καὶ τοῦτο, εἰδότες τὸν καιρόν, ὅτι ὥρα ἡμᾶς ἤδη ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι· νῦν γὰρ ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία ἢ ὅτε ἐπιστεύσαμεν»

Έφτασε επιτέλους το πλήρωμα του χρόνου, όπου η ιστορία μας καλεί να ξυπνήσουμε από το λήθαργο. Να αποτινάξουμε οτιδήποτε δηλητηριάζει την Ψυχή και να βουλώσουμε τα αυτιά μας στις σειρήνες του Μάτριξ. Να δεθούμε πάνω στο Απαστράπτον Ένδυμα του Ιησού Χριστού και να μείνουμε στο μονοπάτι που οδηγεί στην γλυκιά Του αγκαλιά... Να ανοίξουμε τις αισθήσεις της Ψυχής και να ακούσουμε την ωραιότερη μελωδία που έχει ηχήσει ποτέ.. Την πύρινη και πνευματική φωνή του Πατέρα μας, που μας καλεί να επιστρέψουμε στο Σπίτι μας. Στην Ιερή Πατρίδα την Φωτεινή... Γλυκέ μας Ιησού Χριστέ, ας γίνει το θέλημά σου και το θέλημα του Αληθινού Πατρός. Δοξασμένο το Παναγιότατο Όνομά Σου εις τους Αιώνας των Αιώνων... Αμήν. Εγώ είμαι η Οδός, μας είπε.

Ας μείνουμε λοιπόν στο μονοπάτι Του, αναζητώντας μέχρις εσχάτων την "Μυστική Πύλη της Ζωής".

Προτού βιαστείτε (για όσους το πράξουν) να απορρίψετε τα παραπάνω γραφούμενα, συμβουλευτείτε την καρδιά σας και κανέναν άλλον. Αναρωτηθείτε μέσα σας τι χαρακτήρα επιθυμείτε να προσδώσετε στην πνευματική μορφή του Ιησού Χριστού. Αυτό του Επουράνιου Πατέρα ή αυτό του Εκδικητή/Κριτή που επιθυμούν τα “μεγάλα κεφάλια” για να μείνουμε μακρυά του;. Μην ξεχνάτε ότι ο ναός βρίσκεται μέσα μας. Ο δρόμος του μαχητή είναι μοναχικός!!!

Ο Χριστός μαζί μας. Καλή αντάμωση και καλή Επιστροφή στις Άχραντες Πατρίδες...

Ιησούς Χριστός Νικά!!!

Αφιερωμένο σε όλη την Λιακοπαρέα, με αγάπη Χριστού.


ΣΩΤΗΡΙΟΣ

 

loading...
loading...